สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร

สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร

หน้าสำหรับผู้แก้ไขที่ออกจากระบบ เรียนรู้เพิ่มเติม

สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 (อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด; 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1841 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1910) เป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ประมุขแห่งเครือจักรภพแห่งอังกฤษ และสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดีย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และเป็นพระประมุขพระองค์แรกและพระองค์เดียวของราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระองค์ทรงครองราชสมบัตินับตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1901 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1910

ก่อนการเสวยราชสมบัติ พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ และทรงมีลักษณะเด่นพิเศษที่เป็นรัชทายาทในรัชบัลลังก์ยาวนานกว่าใครในประวัติศาสตร์ของอังกฤษและสหราชอาณาจักร เป็นบันทึกสถิติที่เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์องค์ปัจจุบันไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว รัชกาลของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ซึ่งเรียกว่า สมัยเอ็ดเวิร์ด (Edwardian Period) ทำให้เห็นถึงการยอมรับอย่างเป็นทางการครั้งแรกในการดำรงตำแหน่งหน้าที่ของนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1905

พระองค์เป็นพระประมุขอังกฤษพระองค์แรกที่เสด็จเยือนประเทศรัสเซียเมื่อปี ค.ศ. 1908 ถึงแม้ว่าทรงปฏิเสธที่จะเสด็จเยือนในปี ค.ศ. 1906 (เพราะว่าโปรดสภาดูมามากกว่าซาร์) พระองค์ยังทรงมีบทบาทสำคัญในการพัฒนากองทัพเรืออังกฤษให้ทันสมัยขึ้นและการปฏิรูปหน่วยการแพทย์ในกองทัพบกอังกฤษหลังจากสงครามบัวร์ครั้งที่สอง การสร้างเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างอังกฤษกับนานาประเทศของทวีปยุโรป โดยเฉพาะประเทศฝรั่งเศส ของพระองค์ ซึ่งทำให้ทรงเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางว่า "ผู้สร้างสันติภาพ" (Peacemaker) ได้ถูกทำให้ผิดแผกแปลกไปอย่างน่าเศร้าจากการเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1914

สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อเวลา 10 นาฬิกา 18 นาที ของวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1841 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน พระราชมารดาคือสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น ส่วนพระราชบิดาคือเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี พระญาติชั้นที่หนึ่งและพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์ทรงได้รับการขนานพระนาม อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด (ตามพระราชบิดาและพระราชอัยกา) เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1842 ณ เซนต์จอร์จส์แชเปิล ปราสาทวินด์เซอร์ โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวคือ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซีย เจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งแคมบริดจ์ พระเจ้าแฟร์นันโดที่ 2 แห่งโปรตุเกส ดัชเชสมารีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค และเจ้าหญิงโซเฟียแห่งบริเตนใหญ่ พระองค์ทรงเป็นรู้จักในพระนามเรียกเล่น "เบอร์ตี้" ตลอดพระชนม์ชีพ

ในฐานะพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระประมุขแห่งอังกฤษ พระองค์ได้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์ ดยุกแห่งโรธเซย์ เอิร์คแห่งแคร์ริก บารอนเร็นฟรูว์ ลอร์ดแห่งไอเอิลส์ และจ้าชายและจอมทัพแห่งสกอตแลนด์ โดยอัติโนมัติตั้งแต่แรกประสูติ ในฐานะพระโอรสในเจ้าชายอัลเบิร์ต พระองค์ยังทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และ ดยุกแห่งแซ็กโซนีอีกด้วย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเฉลิมพระอิสริยยศพระโอรสของพระองค์ให้เป็นเจ้าชายแห่งเวลส์และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1841 พระองค์ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เอิร์ลแห่งดับลิน เมื่อในวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1857 และรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ชั้นที่ 1 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1858 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ธิสเทิลชั้นที่ 1 เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1867 เมื่อปี ค.ศ. 1863 พระองค์ทรงสละสิทธิในการสืบราชสมบัติของดัชชีซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาให้กับเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระอนุชา


พระสาทิสลักษณ์เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ในวัยพระเยาว์